Over geluk, wat ik nooit had, heb en zal hebben …

Dum dum dum dum , dum dum dum dum dum dum dum … (op de muziek van de dodenmars …)

Droefheid troef! Long time no sign …

En het heeft verdorie zijn reden: was gaan zaalvoetballen, tegen een ouwe bekende, dus wilde niet onderdoen … Gevolg: rechtervoet geforceerd … Een week niet deftig kunnen lopen omdat hij helemaal stijf was.

Dus dacht ik, “laat ik maar even wachten om te joggen zodat voet volledig hersteld is”. And so I did …

Maar 1 week werden er 2 (“ah ja, je moet toch zorgen dat het helemaal in orde is” …). En na 2 weken stond er op het programma: een nieuw matchke zaalvoetbal. Laatste van het seizoen, niet veel goesting, maar te weinig volk. Onze normale zaal was bezet (verkiezingen) dus dan maar naar een grotere zaal; door het tekort aan volk, geen wisselspelers …

20 min verder … ik steun op mijn linkervoet, en krijg een bal tegen mijn linkerbeen … als in een tekenfilm werd mijn been weggemaaid, maar vergat mijn voet mee te vallen. GEVOLG: krak, scheur, fwwtth, ggrrssss

Miljaar, een ei bovenop mijn enkel … zeker 3 cm dikker geworden … ’s Anderendaags, verkiezingsdag, verjaardag, en … ganse dag met poot naar boven en ijs erop. Voet had de afmetingen van grootvader bigfoot … Een week thuis, geen verbetering, huidokter, hospitaal, rontgenfoto, orthopedist, …

Conclusie: niks gebroken … OEF, maar … gescheurde gewrichtsbanden!! Eerste keer in mijn leven. En verdorie net voor de zomer …

Nooit geluk … Alles slaat tegen. Voor de eerste keer dat we eens leuke plannen hadden, alles ‘t water in … Het is ons niet gegund: fietstochten, wandeltochten, … allemaal gepland en betaald, en niks! Noegabollen!

Hoe lang nog? Wel, nog minstens 2 weken in loop-brace (zo’n soort synthetische gips die je kan afdoen), dan misschien nog eens 3 weken … En eind juli is ons weekendje Wenen gepland … Een binnemondse vloek passeert hier de revue nu ik er weer aan terugdenk … Ons lot kennende, gaat dat ook weer in het water vallen.

En dan, het meest erge, mijn vrouwtje en ikzelf waren eindelijk geboeid door een leuke sport die we samen konden doen. Al enkele groepslessen gevolgd en we wilden zowiezo lid worden om dan tijdens de zomermaanden er volop voor te gaan: GOLF. Keitof … maar onmogelijk met een niet werkende linkerenkel …

Alles valt tegen … Hoe wil men dat een mens nog gemotiveerd blijft? Lopen zal weer wel eens voor binnen 10jaar kunnen worden vrees ik … I HATE IT!! Opgeven, loser, … you know what I mean.

Op naar beter? I doubt it …

juni 25, 2007. Uncategorized.

Momenteel geen reacties

Plaats als eerste een reactie!

Reageer

Trackback URI